Zrównoważone finansowanie – TAKSONOMIA UE - warsztaty

Wydarzenie to jest okazją do zapoznania się i przedyskutowania różnych kluczowych koncepcji i możliwych przyszłych rozwiązań politycznych związanych z pracami Platformy na rzecz Zrównoważonego Finansowania nad taksonomią UE. Zainteresowane strony będą mogły zapoznać się z podejściami i kluczowymi koncepcjami opracowanymi dotychczas przez Platformę na rzecz Zrównoważonego Finansowania oraz uzyskać wgląd w proces pracy Platformy.
 

TAKSONOMIA UE – system jednolitej klasyfikacji działań na rzecz zrównoważonego rozwoju.

Kwestia finansowania zrównoważonego rozwoju, czy też zrównoważonego inwestowania, zyskuje na znaczeniu na świecie oraz w Europie. 8 czerwca 2020 r. rozporządzenie w sprawie utworzenia pierwszego na świecie systemu klasyfikacji - „zielonej listy” dla zrównoważonych działalności gospodarczych, inaczej taksonomii, zostało przyjęte przez Parlament Europejski i Radę.

Już w grudniu 2016 roku Komisja Europejska ustanowiła Grupę Ekspertów Wysokiego Szczebla (High-Level Expert Group) ds. zrównoważonego finansowania, aby pomóc w opracowaniu spójnej strategii UE dotyczącej zrównoważonego finansowania. W styczniu 2018 roku opublikowano pierwszy raport zawierający 8 kluczowych rekomendacji w zakresie zrównoważonego finansowania, na podstawie którego ogłoszono Plan działania w sprawie finansowania zrównoważonego wzrostu gospodarczego (EC Action Plan on financing sustainable growth). Rozporządzenie w sprawie taksonomii nakreśla ogólne ramy, które pozwolą na stopniowy rozwój ogólno unijnego systemu klasyfikacji dla zrównoważonych środowiskowo działalności gospodarczych. Rozporządzenie nie stworzyło jeszcze wyczerpującej listy ekonomicznie zrównoważonych środowiskowo działalności.

Taksonomia:

• daje UE, państwom członkowskim, uczestnikom rynku i konsumentom wspólne zrozumienie co do tego, jaką działalność gospodarczą można jednoznacznie uznać za zrównoważoną środowiskowo;
• chroni prywatnych inwestorów i konsumentów, unikając „ekologicznego pseudomarketingu”, tzw. green-washing;
• ułatwia inwestycje transgraniczne i unika rozdrobnienia rynku poprzez zapewnienie jednego systemu klasyfikacji;
• zapewnia solidne podstawy, aby pomóc w ukierunkowaniu przepływów kapitału w kierunku zrównoważonych inwestycji.