Skutki pandemii COVID-19 dla sektorów rybołówstwa i akwakultury w UE - badanie Komisji Europejskiej

Pandemia COVID-19 i środki podjęte w celu ograniczenia jej rozprzestrzeniania się miały wpływ na systemy produkcji rybołówstwa i akwakultury w całej Unii Europejskiej. Sprawozdanie obejmuje okres od marca do września 2020 r. w odniesieniu do wszystkich 27 państw członkowskich UE. Zawiera ono: streszczenie dostępnych informacji na temat skutków pandemii; ograniczoną kwantyfikację zakresu tych skutków; wskazanie, jak długo mogą one trwać oraz jakie środki łagodzące zostały wdrożone przez rządy w celu ograniczenia krótko-, średnio- i długoterminowych negatywnych skutków gospodarczych dla rybaków i hodowców ryb. Braki w wiedzy zostały zidentyfikowane w jednym z rozdziałów. 

Wśród wniosków dotyczących akwakultury słodkowodnej znalazła się informacja, że działalność hodowlana nie uległa większym zmianom, ale ze względu na zmniejszoną sprzedaż niektórych gatunków (np. pstrąga i karpia), ryby musiały być dłużej przetrzymywane w hodowlach (co zaobserwowano w Danii, Francji, Polsce i Szwecji). Oznaczało to, że wylęgarnie i podchowalnie musiały szukać alternatywnych rynków zbytu za granicą. Według autorów opracowania sprzedaż sptraga w Polsce w badanym okresie wzrosła o 10 - 20%. W opracowaniu zostały zawarte równiez informacje na temat  charakteru środków łagodzących. W różnych państwach pojawiły się poniższe instumenty pomocowe: 

• Dostęp do ogólnych funduszy pomocowych COVID-19, takich jak zastępowanie wynagrodzeń (np. Niemcy, Finlandia, Irlandia, Słowenia i Szwecja).
• Specjalne fundusze w ramach EFMR na pokrycie strat lub zapewnienie dotacji (np. Cypr, Cypr, Włochy, Polska i Rumunia).
• Zapewnienie linii kredytowych (np. Portugalia, Włochy).
• Zmiana przepisów dotyczących ilości ryb, które mogą być przechowywane w zakładzie produkcyjnym (np. Szwecja).
• Zapewnienie środków na sfinansowanie zakupu sprzętu ochronnego (np. Portugalia).